Het geheugen van de vakbeweging

Eindejaarscolumn Gijs Wildeman

Verwondering

Sinterklaas is voorbij, we kunnen in een vloeiende lijn doorgaan met Advent en Kerst. Zeker nu in de winkels het Sinterklaasfeest aan het verlopen is. De pietendiscussie zal er debet aan zijn. Dus heb je begin november al de lichtjes van sterretjes en engeltjes. Winterlicht noemen we dat tegenwoordig. Hier in Zeist was er zelfs een “Moonlightshopping” met hoe toepasselijk de zangeres Moon, u weet wel van Idols! De echte kerstgedachte is er nog niet. Ook niet bij “Winter Wonderland Zeist””wat het grootste winter spektakel van Nederland wordt genoemd. Een hele maand lang met een heuse ijsbaan en Meet en Greet met (lelijke) Kerstmannen. Plaatsgenoot en pianist, Wibi Soerjadi doet er ook aan mee. Leuk hoor, maar van ieder mag het horen, Jezus is geboren, merk je nog niet veel.

Het is alsof we terug gaan naar het oude Egypte waar ze ooit op 25 december het wendefeest vierden en eer brachten aan de zonnegod Mitras. Meer licht en de dagen werden langer. Of misschien past ons het Germaansfeest Joel beter. Twaalf dagen feest met het hoogtepunt op 21 december. Bij Joel gaat het om de vruchtbaarheid van het land en het herdenken van de doden en weer dat langere licht.

Maar waar blijft Kerst dan? Het verhaal gaat dat de Paus in 345, december de 25ste als geboortedag van Christus liet uitroepen. Veel heidense rituelen werden christelijke gebruiken. Het zonnerad werd een adventskrans en het langer licht in de wereld wordt de geboorte van het Christuskind. Daar kan ik mij als bewust klein gelovige en vrijzinnig belever goed in vinden. En ja, ik hou van de kerstliederen van het verhaal over de stal en het kind in de kribbe wat vrede op aarde brengt. Al is dat in 2000 jaar daarna nog steeds niet gelukt. Het is toch een tijd van terugkijken en bezinning. Veel vreugde maar ook verdriet. Het verlies van mijn oudste broer die zo maar de ogen sloot van het ene moment op het andere. Voor het eerst in mijn leven voelde het of er ook een stukje van mij wegviel. Er komen gedachten naar boven zoals, waarom zijn we hier op aarde? Is het niet tijd om elkaar te gaan respecteren en zelfs lief te hebben. Het goede van elkaar naar boven te halen. In het goede van de mens, herken ik God. En Kerst helpt daar aan mee. Een aanstaand geluksgevoel.

Dat gevoel kwam al een beetje toen we vorige week in Engeland waren bij oudste dochter en drie kleinzonen. We genoten in een Pub van kinderen die op karaokaachtige wijze met een band kerstliedjes zongen. Heel vertederend. Zaterdag 23 december gaan we nog naar een kerstconcert in Oude Kerk tegenover ons huis, waar de Zeister dirigent en pianist, Wouter Harbers samen met honderd zangers en musici een selectie van de mooiste kerstmuziek uitvoert. En in de kerstnachtviering op 24 december in onze eigen Kerkelijk Centrum, Zeist-West ben ik zelfs, dienstdoend koster. Dat helpt om weer te geloven in de verwondering van een pas geboren kind wat ook in 2018 weer vrede op aarde brengt.

Ik wens u allen een Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar toe.

Gijs Wildeman

December 2017

 

Gijs Wildeman, 19 december 2017.