Het geheugen van de vakbeweging

VHV maakt van de toekomst nog meer verleden!

Verleden

Een schrijver heeft ooit gezegd: Als er iets is dat het verleden leert is het dit: ga door! Ga door en maak van de toekomst nog meer verleden. Dat doet de VHV met de historie van de vakbeweging. De VHV (1983) is uniek, want er is geen andere organisatie waar CNV, FNV en VCP zo nauw samenwerken. De geschiedenis van de vakbeweging is er een van strijd, van overleg, van debat en van een grote inzet – vaak vrijwillig – voor de verwezenlijking van idealen. Welvaart en welzijn zijn mede te danken aan de vakbeweging van ons land.

Heden

De geschiedenis van de vakbeweging kent hoogtepunten en diepe dalen. Jongeren zien de vakbeweging niet meer staan, de betrokkenheid van leden neemt af en de vakbeweging wordt verweten te weinig oog te hebben voor ontwikkelingen in de 21ste eeuw. Maar dat is niet nieuw. Henri Polak, de oprichter van de Diamantbewerkersbond schreef in 1905: :De Nederlandse vakbeweging doorloopt sinds geruime tijd een ernstig ziekteproces en is thans gekomen in de crisis, die beslissen zal of zij geheel ten onder zal gaan of zich zal herstellen tot een verjongd en krachtig leven.”

Toekomst

Jongeren en ouderen zijn op zoek naar een vernieuwde vakbeweging. Belangenbehartiging voor salarissen, werkloosheidsuitkeringen en sociale zekerheid zijn ook in de toekomst onmisbaar. Met een vakbeweging die een heldere koers vaart en op het juiste moment kiest voor strijd, dan wel het polderoverleg. Een moderne vakbeweging die, zoals de huidige voorzitter van de VHV, Lodewijk de Waal ooit zei: “niet terugschrikt voor strijd, maar ook de waarde van het compromis kan inzien.”

Activiteiten