Het geheugen van de vakbeweging

Wim Rotermundt (1922-2009)

Eerste VHV-voorzitter

Wim Rotermundt, de eerste voorzitter van de VHV, is op 27 april op 87-jarige leeftijd overleden. Op zijn overlijdenskaart staat onder meer: ‘Heel bijzonder, heel gewoon, gewoon een heel bijzondere man. Het is goed zo.’

Wim Rotermundt (rechts) in gesprek met Jaap van der Linden tijdens de viering van het 25-jarig bestaanWim Rotermundt (rechts) in gesprek met Jaap van der Linden tijdens de viering van het 25-jarig bestaan

Dat ‘gewoon’ gold ook voor zijn werkwijze binnen de VHV. Hij was voorzitter van 1983, het oprichtingsjaar, tot en met 1986. In die beginjaren zocht hij samen met zijn medebestuursleden Louis Groen, Loeki Hendriks, Wietske van Agtmaal en Joost Braat naar een goede manier om aandacht te vragen voor de vakbondsgeschiedenis.

Er was nog geen vakbondsmuseum, maar een bescheiden werkruimte bij de FNV aan het Plein 40-45 in Amsterdam. Die ruimte raakte al snel steeds voller met allerlei spulletjes, vlaggen, vaandels en andere realia. Wim leidde dat bestuur op zijn karakteristieke wijze, rustig, ingehouden, goed luisterend. Hij was niet iemand die zijn opvatting wilde doordrukken. En in die eerste tijd was dat soms best moeilijk, juist omdat de richting waarin de VHV zich moest gaan ontwikkelen, nog niet zo duidelijk was. Wim had toen al een lang vakbondsleven achter de rug. In 1956 kwam hij in dienst van de Metaalbedrijfsbond NVV in Dordrecht. In 1962 werd hij overgeplaatst naar Amsterdam, waar hij tot aan zijn pensioen in 1979 heeft gewerkt aan de Henri Polaklaan.
Wim was heel lang bezoldigd penningmeester van de afdeling Amsterdam, coördineerde het werk van de bode-incasseerders en beëindigde zijn carričre als bestuursassistent. In die Henri Polaklaan, een gebouw bol van vakbondshistorie, is zijn belangstelling voor de geschiedenis gewekt. Wim was ook na zijn vertrek als voorzitter op verschillende manieren actief in de VHV. De laatste keer dat wij Wim zagen binnen onze club was bij de viering van ons 25 jarig bestaan.

Willem de Vrind