Het geheugen van de vakbeweging

Piet Nelissen, blogger internationale vakbeweging

Over de nadagen van het Wereld Verbond van de Arbeid

Piet Nelissen is in 1946 geboren in het Noord Brabantse Oss als oudste uit een vakbondsgezin. Zijn vader is via zelfstudie vakbondsbestuurder geworden bij de katholieke Voedingsbond Sint Joris. Na de HBS komt Nelissen terecht bij de technisch commerciële informatiedienst van Philips Hoofdindustrie Groep Radio, Grammofoon en Televisie in Eindhoven (1964-1966). Na twee jaar bij Philips besluit hij sociologie en aansluitend politicologie te gaan studeren aan de Universiteit van Nijmegen. Daar krijgt hij belangstelling voor de internationale vakbeweging, die sindsdien niet is verflauwd. In een blog getuigt hij er regelmatig van.

Piet Nelissen, bloggerPiet Nelissen, blogger

Tijdens mijn studie kreeg ik belangstelling voor de ontwikkelingen in Latijns Amerika (de Cubaanse revolutie van 1959) en ontwikkelingssamenwerking. Het lukte me mijn stage te doen aan de Nationale Universiteit en de Los Andes Universiteit in Bogota, Colombia met als stagebegeleider  de Nederlandse professor Rosier, die colleges in de sociaal psychologie aan beide universiteiten gaf. Mijn afstudeer-scriptie ging over de Liberale en Conservatieve partij van Colombia.
Nadat ik in 1972 was afgestudeerd, werd ik voor uitzending naar de Derde Wereld aangenomen door het Directoraat Generaal Internationale Samenwerking van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Alvorens ik werd uitgezonden, werkte ik twee jaar voltijds bij de solidariteitsvereniging CLAT Nederland in Utrecht. Sinds die tijd ben ik betrokken gebleven bij de Latijns Amerikaanse vakbeweging CLAT en zijn lidorganisaties. Vanuit CLAT Nederland onderhield ik contacten met de Nederlandse vakcentrales NVV, NKV en CNV, de Stichting OntwikkelingsSamenwerking Vakbeweging SOSV van deze 3 vakcentrales, vele andere organisaties (Solidaridad, Vastenactie, NOVIB enz.) actief op het terrein van ontwikkelingssamenwerking en de Nederlandse media.
Vanaf 1974 werkte ik twee jaar als Junior Officer bij het United Nations Development Program UNDP in Mexico-stad. Vervolgens werkte ik twee jaar bij de ILO in een project voor plattelandsontwikkeling in het Midden Amerikaanse land Costa Rica. Eind 1979 was ik lid van de Evaluatie Commissie ingesteld door NOVIB, ICCO, het toenmalige CEBEMO en CLAT in Latijns Amerika.
Begin 1982 kwam ik opnieuw in dienst bij CLAT-Nederland van waaruit ik opnieuw goede betrekkingen onderhield met de twee vakcentrales FNV en CNV, met bijna alle politieke partijen in de Tweede Kamer, met het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking en de vele ontwikkelingsorganisaties in Nederland en daarbuiten. In de jaren tachtig was ik op verzoek van de Minister van Buitenlandse zaken en met instemming van de Tweede Kamer enkele malen verkiezingswaarnemer in El Salvador, Nicaragua en Suriname. In die tijd publiceerde ik in  Nederlandse kranten en (wetenschappelijke) tijdschriften artikelen over de ontwikkelingen in Latijns Amerika.
In 1992 volgde mijn aanstelling tot Verbondssecretaris van het Wereld Verbond van Arbeid (WVA) in Brussel. Tot 2005 was mijn werkterrein Midden en Oost Europa en Rusland en enkele internationale beroepsorganisaties. Ik was Uitvoerend Secretaris van een aantal bij het WVA aangesloten internationale beroepsorganisaties: WVB (dienstensector), WIB (industrie), IFTK (textiel & kleding) en WVBH (hout & bouw). Sinds de fusie van het WVA met het IVVV ben ik als gepensioneerde actief in het bestuur van de Wereld Organisatie van Werknemers WOW te Brussel. Ik woon sinds 1992 in België.
In het kader van mijn werk voor de WOW houd ik sinds twee jaar een Engelstalige blog bij. Ik schrijf daarin op eigen verantwoording over activiteiten van de WOW en over voor de vakbeweging relevante internationale ontwikkelingen. Sinds begin augustus vorig jaar ben ik begonnen aan een serie blogs waarin ik schrijf over de tijd dat ik bij het WVA heb gewerkt. De titel van de serie is “The downfall of the WCL”. Ik heb inmiddels 39 blogs gepubliceerd die min of meer chronologisch verslag doen van de ontwikkelingen binnen het WVA tot aan de fusie met de IVVV (2006). Er zullen zeker nog een aantal blogs volgen waarna ze mogelijk in boekvorm zullen verschijnen.
Voor zover ik weet is dit tot nu toe de enige blog waarin vanuit persoonlijke ervaringen over de jongste geschiedenis van de internationale vakbeweging geschreven wordt. Aangezien ik als verwoed foto amateur tijdens mijn internationale werk veel foto’s heb gemaakt, is elke blog geďllustreerd met foto’s met daaronder de nodige uitleg en de namen van betrokkenen. Voor alle  duidelijkheid; de blog is geschreven vanuit mijn persoonlijke visie en dus niet bedoeld als een vorm van objectieve geschiedschrijving. Die laat ik graag over aan degenen die daartoe deskundig zijn in de hoop dat ook mijn blogs zullen bijdragen aan die geschiedschrijving.
Piet Nelissen
september 2014