Het geheugen van de vakbeweging

Harm van der Meulen

Op 20 oktober 2007 overleed in Utrecht Harm van der Meulen op 81-jarige leeftijd. Hij was van 1978 tot 1986 voorzitter van CNV. De charismatische Van der Meulen trok de aandacht als pleitbezorger van de uitkeringsgerechtigden.

Harm van der MeulenHarm van der Meulen

Als CNV-voorzitter maakte hij mee hoe de Nederlandse economie een dieptepunt bereikte, de werkloosheid opliep en er werd gesnoeid in de sociale voorzieningen. In die periode raakte vooral de relatie tussen de vakbeweging en regeringspartij CDA zeer bekoeld. Met de CDA-VVD-regeringen waren de relaties zo slecht dat hier en daar gerept werd van een ‘koude oorlog’ tussen het vakverbond en het CDA.
CNV was bovendien door het verlaten van de federatiebesprekingen met NVV en NKV in een isolement beland. Desondanks – of juist daardoor – trad het verbondsbestuur energiek en offensief naar buiten met eigen nota’s en plannen om het economische tij te keren.
Harm van der Meulen was een geschoold metaalbewerker. Na de oorlog moest hij als dienstplichtige drie jaar naar Nederlands- Indië. Hier maakte hij de politionele acties van dichtbij mee. De vrije tijd die hij daar had, gebruikte hij om te lezen en te studeren. Vooral het werk van Patrimoniumvoorman Smeenk trok hem aan en inspireerde hem tot christelijk-sociale actie.
Na zijn werkzaamheden als metaalbankwerker, werd hij in 1953 bezoldigd districtsbestuurder van de Christelijke Metaalbewerkersbond. Van 1973 tot 1978 was hij secretaris bij CNV. Nadat Van der Meulen in 1986 met de VUT ging, was hij tot 1995 Eerste Kamerlid voor het CDA.
Reactie van het CNV bij zijn overlijden: “Met het overlijden van Harm van der Meulen is een authentiek vakbondbestuurder ons ontvallen. Een charismatische man die door zijn uitstraling natuurlijk gezag had en door zijn emotionele betrokkenheid leiding aan CNV kon geven.”