Het geheugen van de vakbeweging

Anne-Marie Snels

Een lange mars door de vakbeweging

Als de vakbeweging haar honk is, mag Anne-Marie Snels (Goirle, 1956) honkvast genoemd worden. Als het om wonen gaat, volgt ze haar werk. Als het even kan moet het echter wel de stad zijn. In haar Limburgse periode is het dan ‘vanzelfsprekend’ Maastricht; op het tussenstation in België is het Brussel en nu ze op landelijk niveau ‘acteert’ is het natuurlijk Amsterdam.
Dit gesprek met Anne-Marie Snels is opgenomen in de VHV-uitgave Het beeld van de vakbeweging in Zuid-Limburg II, dat in oktober 2010 is verschenen. Sinds september 2013 is Anne-Marie Snels voorzitter van de AFMP.

Anne-Marie Snels: Anne-Marie Snels: “Omstandigheden veranderen, maar er blijft behoefte aan een beweging met idealen als de onze.”

De Limburgse jaren

Anne-Marie Snels leert het klappen van de zweep kennen als bestuurder in het streekvervoer, tour, taxi en is verantwoordelijk voor de veerpontjes op de Maas! In 1990 maakt ze de overstap naar de vakcentrale. Ze wordt regiobestuurder in Limburg en volgt begin 1993 Wiel Friedrichs op als voorzitter van de FNV Limburg. “Boeiende jaren”, luidt het oordeel achteraf. Van meet af aan is ze actief op het terrein van arbeidsvoorziening en onderwijs/arbeidsmarkt. Als voorzitter komt daar een aantal taken op sociaal economisch terrein bij, zoals de SEAR en de PSEOL. Binnen het team (Anne-Marie; Piet Göbbels en Mat Janssen) kunnen ieders kwaliteiten volop tot ontwikkeling komen. Hard werken, elkaar aanvullen en kritisch bevragen en als het moet ook elkaar verdedigen. Een prima recept, zeker als het op zijn tijd nog overgoten wordt met een sausje van een borrel, gemengd met een gulle lach. Heeft de saus niet voldoende pit, voeg gerust wat plaagstootjes toe… “Het mooie in de Limburgse tijd was dat we als vakcentraleteam echt van toegevoegde waarde waren, voor de bonden. Op het maatschappelijk middenveld kon weinig gebeuren of we waren erbij betrokken. Als het moest: ten aanval tegen werkgevers; als het kon: een gezamenlijke lijn trekkend om resultaat binnen te halen.”

Anne-Marie blijkt niet alleen een groot liefhebber van het witte goud (asperges) maar vindt ook dat de opbrengst daarvan eerlijk verdeeld moet worden over boer en steker. Menig Limburgs aspergeboer en toenmalig LLTB-voorzitter Koos Koolen krijgen bij de gedachte aan de acties van Anne-Marie in deze periode ongetwijfeld nog een bitter smaakje in de mond. Terecht, zeggen we dan in vakbondskring.
Met veel plezier blikt ze terug op zaken als de Instroompool, het Werkgelegenheidsplan Limburg en het Indistributieproject. Acties uit die periode, Anne-Marie? “Jazeker, wat dacht je van de wielertoertocht Tour  de l’Europe met bekende wielrenners,aangevuld met mannen als SEAR voorzitter Sjef Pleumekers en toenmalig FNV-voorzitter Lodewijk de Waal. Of de Europese vakbondsmanifestatie in Maastricht? Helemaal mooi het ‘omborden’ van straatnamen in de Akense binnenstad op Internationale Vrouwendag.” (Anne-Marie die op een wankele ladder de Kaiser Karlstrasse met een prachtig bord ‘omdoopt’ tot Aletta Jacobstrasse.)

Europese lobby

In 1999 wacht een nieuwe uitdaging. Ze gaat de FNV-lobby bij de Europese instellingen in Brussel handen en voeten geven. Er volgt een periode van intensieve contacten met Europarlementariërs van diverse partijen, de Europese Commissie, ministeries, collega’s van het Europees Vakverbond (EVV) en een bont geschakeerd gezelschap van andere lobbyisten.
Na Brussel is ze korte tijd actief als directeur van FNV Financieel Advies en bij FNV Bondgenoten als manager voor projecten Diversiteit. In 2007 gaat ze met succes de verkiezingsrace aan voor het penningmeesterschap van FNV Bouw. Naast de zorg voor de financiën krijgt ze sociale zekerheid, het uitkeringsgerechtigden- en ouderenwerk, vrouwenwerk en sinds kort ook pensioenen in haar portefeuille. “De bond”, aldus de penningmeester, “staat er financieel prima voor. Al zijn er natuurlijk ook zorgen. Het aantal werknemers in de bouw is dalende en de aard van de bedrijvigheid sterk aan verandering onderhevig. Gevolg: een dalend ledental. Een (nieuwe) herverkaveling tussen bonden is volgens mij noodzakelijk of we moeten werk maken van die ene ongedeelde FNV. Die duidelijkheid moet er tussen nu en de komende twee jaar komen.” De perspectieven voor een dergelijke ontwikkeling zijn overigens best gunstig, de verstandhouding tussen de bonden is prima evenals de onderlinge verhoudingen.

Toekomst vakbeweging

Anne-Marie is heilig overtuigd van de noodzaak van een sterke vakbeweging in Nederland. “Met name als het gaat om collectieve regelingen, vormt de vakbeweging een onmisbare schakel. Er blijven mensen die buiten het arbeidsproces staan of zich aan de onderkant van de arbeidsmarkt bewegen. Zij hebben een sterke vakbeweging nodig die voor hun belangen opkomt. De samenleving en de positie van de werknemer daarbinnen is sterk veranderd, maar het sociale vraagstuk blijft, nationaal en internationaal. Daarmee blijft behoefte aan een sterke sociale beweging als de vakbeweging noodzakelijk. Ofwel: de omstandigheden veranderen, maar er blijft onveranderd een behoefte aan een beweging met de idealen als de onze.” En daaraan hoopt Anne-Marie nog vele jaren een bijdrage te leveren. 
Dit interview is opgenomen in de VHV-publicatie Het gezicht van de vakbeweging in Zuid-Limburg II, dat is verschenen in oktober 2010. Anne-Marie Snels is sinds september 2013 voorzitter van de AFMP