Het Nieuw Nederlands Basklarinet Collectief is een ensemble dat bestaat uit enthousiaste basklarinetstudenten van het Conservatorium van Amsterdam. Het staat onder leiding van de basklarinettist Erik van Deuren. De basklarinet is een instrument dat niet vaak te horen is buiten solo’s in orkesten, laat staan in een bezetting van maar liefst zeven basklarinetten. Het is een veelzijdig instrument en heeft het grootste bereik van alle blaasinstrumenten. Er worden werken gespeeld van o.a. Guus Janssen, Josquin des Préz en van New York Counterpoint van Steve Reich.
In de wandeling ‘Amsterdam van de verkeerde kant Van sodomietenvervolging tot vakbond voor homoseksuelen’ gaat het over
de relatie tussen de tolerante hoofdstad en homoseksualiteit. Amsterdam kent een roerige en interessante homo-(emancipatie)
geschiedenis. Een wandeling langs plaatsen waar mannen en vrouwen het voortouw namen. Met onder andere: de Shakespeareclub, het
Mandje, Levensrecht, het eerste homohotel, het homomonument en ‘het martelkamertje voor jonge Duitse toeristen’.
Startpunt: De Burcht
Gids: Judith Marseille
Het duurt tot diep in de 20e eeuw voordat het gebruikelijk wordt dat de heldin uit een roman een beroep krijgt. Maar opvallend is dat mannelijke schrijvers hun romanfiguren het liefst een verzorgend beroep geven zoals verpleegsters, verkoopsters of kantoorbediendes. Bij vrouwelijke auteurs komen we wel bibliothecaressen en leraressen tegen. Maar dat een romanheldin een beroep krijgt, is al een opvallende ontwikkeling. Tot diep in de negentiende eeuw is de heldin een jongejuffrouw zonder beroep, wier diepste wens is te trouwen. In de middeleeuwen komen er overigens wel een soort beroepsgroepen voor onder de literaire helden. Nonnen en edelvrouwen bevolken de vertellingen. In de zeventiende eeuw zijn er grote verschillen in de uitwerkingen van literaire helden. Enerzijds zijn er de boerinnen en lompenraapsters van Bredero, anderzijds de adellijke historische vrouwen of bijbelse figuren van Hooft en Vondel. In deze lezing zal Marita Mathijsen nagaan hoe de vrouwelijke hoofd- en bijfiguren door de eeuwen heen gepositioneerd zijn in de maatschappij. Marita Mathijsen is hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde (UvA) en schrijft al bijna dertig jaar toegankelijke, breed opgezette artikelen en boeken over de negentiende eeuw in Nederland.
Onder deze naam bewandelen we het westelijk deel van de gordel ’20 – ’40. Ingeklemd tussen de 19e-eeuwse stadsuitbreidingen en de naoorlogse Westelijke Tuinsteden hebben de buurten uit dit deel van de gordel een geheel eigen karakter. De sombere revolutiebouw van de negentiende eeuw is hier verlaten en de degelijke woningen zijn bijna allemaal gebouwd door woningbouwverenigingen. De Amsterdamse School in zijn sobere vorm vierde daarbij hoogtij, waarbij alle grote architecten uit die tijd een kans tot bouwen kregen.
We beginnen de wandeling op de Amstelveenseweg en de daaraan gelegen monumenten uit de periode rond 1900. Daarna steken we de Schinkel over en beginnen onze bezichtiging van de gordel ’20 – ’40 met een bezoek aan de Hoofddorppleinbuurt. Deze buurt is een laatste stuiptrekking van de Amsterdamse School in de jaren 1930, met een aantal zeer bijzondere woonblokken en vooral het Hoofddorpplein, dat sterk is gebaseerd op het Mercatorplein. We krijgen aldus een goed beeld van de bebouwing aan weerszijden van de Schinkel. Startpunt: Plein voor het Haarlemmermeerstation aan de Amstelveenseweg Gids: Vincent Rottier
Jacob Frederik Muller alias Jaco (1690-1718), zijn criminele wereld, zijn berechting en de mythe na zijn dood. Historicus Frans Thuijs spreekt over Op zoek naar de ware Jaco; Jacob Frederik Muller alias Jaco (1690-1718), zijn criminele wereld, zijn berechting en de mythe na zijn dood (tevens de titel van het proefschrift waarop hij in 2007 promoveerde). Jaco, Sjaco of Sjakoo, bij het Amsterdamse gerecht bekend als Jacob Frederik Muller, werd na een proces van tweeëneenhalf jaar op 6 augustus 1718 op de Dam voor het stadhuis geradbraakt wegens een aantal overvallen. In de herinnering leefde hij voort als een boef, tevens weldoener, die opereerde vanuit zijn ‘fort’ op de Elandsgracht. In zijn proefschrift beschrijft Frans Thuijs de wereld waarin Jaco leefde, zijn criminele loopbaan, zijn bijzondere berechting en welk beeld men van hem maakte na zijn dood.
Een wandeling door Amsterdam Zuid met de “nieuwe” wijken uit de vroege jaren twintig van de twintigste eeuw. Een dynamische
tijd waarin nieuwe ideeën over stedenbouw, architectuur, volkshuisvesting en kunst samen tot uitdrukking kwamen in de uitvoering
van dit totaalkunst-werk van zeer bijzondere kwaliteit. Hoewel er vaak wordt gesproken van Berlage’s plan Zuid is het opvallend
dat Berlage eigenlijk alleen als stedenbouwkundige zijn stempel heeft gedrukt op dit deel van Amsterdam en niet als architect.
Een jongere generatie vormgevers als De Klerk, Kramer, Van Epen en vele anderen heeft de uiteindelijke bebouwing vormgegeven die
deze wijk zo beroemd heeft gemaakt.
Start en eindpunt: westhoek Van Woustraat en Jozef Israëlskade Gids: Jeroen Baars
Amsterdam kent honderden monumenten die verwijzen naar de oorlogstijd. Monumenten voor specifieke groepen slachtoffers (joden,
zigeuners, homo’s) zijn in de meeste gevallen verwezenlijkt na langdurige politieke strijd. Nieuwe inzichten hebben in die
gevallen geleid tot veranderingen in de herdenkingscultuur.
In de voormalige Jodenbuurt staan veel monumenten, zoals de Hollandse Schouwburg, de Dokwerker, het Monument Kunstenaarsverzet,
het Auschwitzmonument en het vrijwel vergeten Monument van Joodse Erkentelijkheid. Tijdens de wandeling worden deze en andere
monumenten kritisch bekeken. De oprichtingsperikelen, de beeldtaal en overige achtergronden worden besproken. Daarnaast worden
relaties gelegd naar oude en nieuwe vormen van herdenken, zoals het Monument op de Dam en het Digitaal Monument Joodse
Gemeenschap in Nederland (www.joodsmonument.nl).
Startpunt: De Burcht
Gids: Daniël Metz
Deze wandeling door Amsterdam Noord zal in het teken staan van de idealistische volkswoningbouw van 1900 tot de Tweede
Wereldoorlog. In tegenstelling tot de stad aan de andere kant van het IJ is in Noord geprobeerd om volkshuisvesting te plegen
met een duidelijke kleinsteedse of dorpse uitstraling waardoor Noord een wezenlijk ander karakter heeft gekregen. Echter, zonder
de typische Amsterdamse vormgeving te verliezen. De Vogelbuurt en Tuindorp Nieuwendam zijn onmiskenbaar Amsterdamse wijken; het
landelijke karakter maakt ze uniek.
Startpunt: Hoek Meeuwenlaan – Havikslaan
Gids: Jeroen Baars
Zangeres Julia Bronkhorst verzorgt samen met gitarist Henk van Lingen wederom (net als in 2006) een programma onder de titel
Rosa Ibérica (Iberische Roos) dat in het teken staat van de cultuur van het middeleeuwse Iberisch schiereiland met haar
multiculturele samenleving van moren, christenen en joden. De Spaanse en Portugese Joden (Sefardiem: Sefarad is Hebreeuws
voor Spanje) zijn in hun taal (het Ladino) en muziek beïnvloed door de Arabische en christelijke (Castiliaanse) cultuur.
Deze invloed is in de Ladinoballades onmiskenbaar. Naast de traditionele Ladinoliederen komen ook aan bod moderne bewerkingen
van middeleeuwse Spaanse en Ladinomuziek van de Spaanse componisten Joaquín Rodrigo en Manuel de Falla, de Israëlische componist
Daniel Akiva en de Argentijns-Nederlandse componist Pablo Escande, die een tafelgebed van de Amsterdamse Sefardische gemeente
toonzette. Dit laatste werk beleeft zijn wereldpremière. Verder worden door de Italiaan Mario Castelnuovo-Tedesco en door de
Nederlander Jeff Hamburg getoonzette teksten van de Spaans-Joodse dichter Mozes Ibn-Ezra (1055-1135) ten gehore gebracht.
De CD Rosa Ibérica van Julia Bronkhorst en Henk van Lingen is no.5 geworden in het TROS-radioprogramma "de Klassieke top 50".
De CD , die in de Burcht zal worden gepresenteerd, is opgenomen in de mediatheek van het Alhambra te Granada.
Prijs: ? 10,-