Hij werkte als wever in de Twentse textielindustrie. Hij was lid van UNITAS en werd in 1915 'vrijgestelde'bij deze vakvereniging. In 1916 werd hij secretaris van het CNV en redacteur van De Gids. In 1941, bij de opheffing van het CNV, trad hij af als verbondssecretaris. Bij de heroprichting van het Internationaal Christelijk Vakverbond in 1920 hij nauw betrokken. Hij was secretaris van het 'Haagse congres' en werd verkozen tot penningmeester van het ICV. Laatstgenoemde functie vervulde hij tot WOII.
Amelink was voorstander van de interconfessionele vakbeweging maar moest zich bij de ontstane situatie neerleggen. Hij was aanhanger van Kuyper en actief in de Anti-revolutionaire Partij (ARP). Van 1931 tot 1941 was hij lid van de Tweede Kamer voor de ARP. Hij bestreed het fascisme en nationaal socialisme en werd in 1941 door de Duitse bezetter gegijzeld.